YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13759
KARAR NO : 2023/22886
KARAR TARİHİ : 19.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/589 E., 2016/117 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece;
1. Sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve, 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,
2. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Tebliğnamede hükümlerin onanmasına dair görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; Mahkemece sabit delil teşkil eden kamera kayıtlarına hiç değinilmediğine, polis memuru olan sanığın müvekkiline saldırdığına, müvekkilinin karşılık dahi vermediğinin, elleriyle kendisini korumaya çalıştığının kamera kayıtlarında kolayca görüldüğüne, karşı tarafın meslektaşı ve mesai arkadaşı olması nedeniyle tanık F.Y.’nin beyanına itibar edilmemesi gerektiğine, cd çözüm tutanağının kamera kayıtları açık olmasına karşın taraflı bir şekilde düzenlendiğine, yine tanık O.Ö. ile aynı mahkemede görevli olan tanık S.B.’nin beyanlarının çeliştiğine, müvekkilinin karşı tarafa vurmadığına, bir an için vurduğu kabul edilse dahi, kabul etmemekle birlikte haksız saldırıyı karşı tarafın başlatması nedeniyle kendisini savunma amacında olduğuna, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’ın Mahkeme kaleminde huzursuzluk çıkarması nedeniyle katılan polis memuru … tarafından uzaklaştırılmaya çalışıldığı esnada katılana saldırıp vurmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Polis memuru olan sanık …’ın ise yaşanan tartışma sırasında katılan …’ı kasten yaraladığı ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki sebepler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Kamera kayıtlarında taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında ilk olarak polis memuru olan sanık …’ın katılan sanık …’a tokat attığının ve görevinin sınırlarını aştığının anlaşılması karşısında, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,
2. Katılan sanık …’ın aşamalardaki savunmalarında, sanık …’ın kendisini çekiştirmesi ve cama iteklemesi sonucunda yaralandığına, kendisini korumak amacıyla elini kaldırmış olabileceğine yönelik savunması ve hakkında düzenlenen adli raporda somut yaralanma bulgularının bulunması, kamera kayıtlarında, taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında ilk olarak sanık …’ın katılan sanık …’a tokat attığının anlaşılması karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.10.2023 tarihinde karar verildi.