YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15079
KARAR NO : 2023/22711
KARAR TARİHİ : 17.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/106 E., 2016/304 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın fuhuş suçundan,
1. Mağdur … D.’ye yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Mağdur … K.’ye yönelik 5237 sayılı Kanun’nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mağdurların tespit edilmediğine, son sözünün sorulmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin beşinci fıkrasının ve 43 üncü maddesinin uygulanmasının isabetsiz olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Emniyet güçlerinin yaptığı çalışmalarda elde ettikleri bilgiler sonucu sanığın kiraladığı apartın takibe alındığı, adresten çıkan tanıkların ve mağdurun anlatımına göre sanığın kiraladığı yerde mağdurun fuhuş yaptığının sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyizi Yönünden
Sanık savunması, mağdur beyanları, tanıklar F.D. ve İ.H.K.’nın anlatımları, nüfus kayıt örneği ve tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Mağdur isimlerinin karar başlığında yazılmamasının yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşıldığından sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.10.2023 tarihinde karar verildi.