YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/16292
KARAR NO : 2023/4367
KARAR TARİHİ : 13.09.2023

…
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/703 E., 2023/758 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
…
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında hırsızlık suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve 2022/27640 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın kamyonetinden projektörü ve seyyar bakır elektrik kablosunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/796 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/758 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; karardan sonra zararı giderdiğine, pişman olduğuna, cezasının düşürülmesini istediğine ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanığın suçu işlediğine dair hiçbir delil olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın suç tarihinde saat 02.50 sıralarında gece vakti, katılana ait kamyonete girerek 1.000,00 TL değerinde projektör ve bakır elektrik kablosu çaldığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın suç tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçu bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın da kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya içerisindeki kamera görüntüleri ve sanığın tevil yollu ikrarına göre, sanığın suç tarihinde saat 02.50 sıralarında katılanın kamyonetine girerek 1.000,00 TL değerinde projektör ve bakır elektrik kablosu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşıldığından, sanığın beraat etmesi gerektiğine dair sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde bulunmamış; İlk Derece Mahkemesince sanığa sorulmasına rağmen katılanın beyan ettiği zararı tahliye olmazsa ödeyemeyeceğini bildirmesi, karardan sonra yapılan ödemenin ise aynı Kanun’un 168. maddesinin uygulanmasına esas alınmaması karşısında olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine dair temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanık hakkında aynı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmama gerekçesi açıklandığından sanığın ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebepleri de yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/758 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.