Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/8331 E. 2023/8850 K. 18.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8331
KARAR NO : 2023/8850
KARAR TARİHİ : 18.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.05.2021 tarihli ve 2019/7536 Esas, 2021/5824 Karar sayılı kararı ile
“Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 01.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/1054 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının durmasına tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.
D. Sanık hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile
değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 07.12.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
E. Sanığın 28.01.2022 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.06.2022 tarihli Birleştirme Kararı verilmiştir.
F. Sanığın 14.06.2022 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.09.2022 tarihli Birleştirme Kararı verilmiştir.
G. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2022 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle, 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
H. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1727 Esas, 2023/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
I. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, 20.02.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
“İddia, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; 26.09.2014 tarihinde; sanığın ikametinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Hastanesi Farmakoloji Anabilim Dalının 07.11.2014 tarihli raporunda; sanığın yapılan idrar tahlilinde esrar maddesinin pozitif olarak tespit edildiği, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 tarih ve 2014/483 sayılı kararı ile sanık hakkında kamu davasının ertelenmesi kararı verildiği, 04.02.2015 tarihinde sanığın yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Hastanesi Farmakoloji Anabilim Dalının 16.02.2015 tarihli raporunda; sanığın yapılan idrar tahlilinde

esrar maddesinin pozitif olarak tespit edildiği, sanığın denetim süresini ihlal etmesi nedeniyle soruşturma başlatılarak Mahkememize kamu davası açıldığı görülmüştür.
Mahkememizin 08.10.2015 tarih ve 2015/392 Esas ve 2015/602 Karar sayılı ilamı ile; sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ancak Dairemizin 20.05.2021 tarih ve 2019/7536 Esas ve 2021/5824 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Mahkememizin 28.09.2021 tarih ve 2021/1054 Esas 2021/1402 Karar sayılı ilamı ile; sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına ve karar kesinleştiğinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun bir biçimde sanığa tebliği ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının kaldığı yerden devamı için Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği görülmüştür. 28.01.2022 tarihinde sanık Konya Adalet Sarayına girerken yapılan aramada, üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, Antalya Bölge Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünün 02.02.2022 tarihli uzmanlık raporuna göre ele geçirilen maddenin eroin olduğunun tespit edildiği, 14.06.2022 tarihinde sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Hastanesi Farmakoloji Anabilim Dalının 23.06.2022 tarihli raporunda; sanığın yapılan idrar tahlilinde amfetamin/ecstasy ve opiat maddesinin pozitif olarak tespit edildiği, savunmasında atılı suçu ikrar ettiği, böylece denetim süresi içinde uyuşturucu madde kullandığı anlaşılmakla” mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılama ile Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/1054 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının durmasına tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı için Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmiştir. Kararın 07.04.2021 tarihinde kesinleşmesinden sonra; sanığın 28.01.2022 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.06.2022 tarihli Birleştirme Kararı verildiği, sonrasında sanığın 14.06.2022 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.09.2022 tarihli Birleştirme Kararı verildiği, görülerek yapılan incelemede;
1) Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/1054 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararı ile “kamu davasının durmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için

Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verildiği, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2021 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararını verdiği ancak infaz dosyasının aslının ya da onaylı örneğinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; Durma Kararı’nın 23.11.2021 tarihinde kesinleşmesinden sonra infazı için Cumhuriyet savcılığına gönderilip gönderilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infaza başlama tarihinin tespitinden sonra; 28.01.2022 tarihli ve 10.06.2022 tarihli eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında ihlal ya da tek ya da müstakil suçlar olup olmadığının tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle; tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri infaz dosyasının aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/159 Esas, 2016/580 Karar sayılı ilamının 30.05.2022 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
3) 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1727 Esas, 2023/295 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.10.2023 tarihinde karar verildi.