YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/12628
KARAR NO : 2022/15397
KARAR TARİHİ : 24.11.2022
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı … vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacılar vekili; Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/478 Esas 2015/156 Karar sayılı kararı gereği Ankara 6. İcra Müdürlüğü’nün 2017/8053 Esas sayılı dosyası ile alacaklı Nurullah Tosun ve Daver Tosun’un borçlu … aleyhine takip başlattığını, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığının 21/07/2017 tarih ve 36435/37 sayılı inceleme raporları gereği Aksaray İli Küçükbölcek Mah. 3102 ada 13 parselde 25/06/1996 tarih ve 1651 yevmiye ile yapılmış olan imar uygulaması tescilinin Mehmet Rasih Tosun adına yapılması gerekir iken Mehmet Faruk Tosun adına yapıldığını, tescil işleminde emekli … tescil kontrol görevlisi müdür …’nin görevini yerine getirmede ihmalkar davrandıkları ve bu nedenle TMK nun 1007. maddesi uyarınca ortaya çıkan hazine zararından rücuen sorumlu olduklarını belirterek oluşan kamu zararının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı …’un sorumluluğunun sebepsiz zenginleşme hükümlerinden kaynaklandığı, taşınmazın 01/02/2001 tarihinde satıldığından sebepsiz zenginleşmenin bu tarihte gerçekleştiği, bu tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 66. maddesi gereğince sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği tarih ile dava tarihi arasında on yıldan fazla süre geçtiğinden bu davalı yönünden davanın
zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği, davalılar … ve …’in sorumluluklarının ise kusur sorumluluğuna dayandığı, taşınmaz 25/06/1996 tarih ve 1651 yevmiye ile yapılmış olan imar uygulaması sonucunda davalı … adına tescil edildiğinden davalıların kusurlu eylemlerinin gerçekleştiği tarihin 25/06/1996 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60. maddesi gereğince anılan davalıların kusurlu eylemlerinin gerçekleştiği tarih ile dava tarihi arasında on yıldan fazla süre geçtiğinden zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile bu davalılar yönünden de davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı Nıurten Terzi vekili tarafından süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı … vekilinin istinaf isteminin ise açılan dava reddedildiğinden davalılar lehine reddedilen kısım üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmediğinden davalı … vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK.353/1.b.2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.