YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2657
KARAR NO : 2023/9992
KARAR TARİHİ : 22.11.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/102 E., 2012/130 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.12.2010 tarihli ve 2011/996 Esas, 2010/1472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun’la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Hüküm 03.02.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun’la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; mahkûmiyet kararının gıyabında verildiği, karar tarihinde ceza infaz kurumunda olduğunu, itiraz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yokluğunda hükmedilen 22.03.2012 tarihli mahkûmiyet kararının tebliği 21.05.2012 tarihinde aynı konutta oturan kardeşine tebliğ edilmiş olsa da, karar tarihinde ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan sanığa tebliğ edilmesi gerekirken usulsüz olarak 21.05.2012 tarihinde yapılan tebliğin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine 27.07.2016 tarihinde yaptığı itirazının süresinde yapılmış temyiz talebi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının
kesinleştiği 03.02.2011 tarihinden denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkemenin tensip tarihi olan 07.04.2011 tarihine kadar 2 ay 3 günlük duran süre de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/130 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.11.2023 tarihinde karar verildi.