YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8673
KARAR NO : 2010/12612
KARAR TARİHİ : 12.07.2010

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde; tarafların 2002 yılında boşandıkları, davalının çalışmaması ve herhangi bir gelirinin bulunmaması nedeniyle lehine 300,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, ancak sonradan davalının işe girip gelir elde ettiği, yoksulluğunun ortadan kalktığı davacının ise halen işsiz olup, birikmiş nafaka borçlarını dahi ödeyemediği ileri sürülerek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına kara verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece; yanların 3.10.2002 tarihinde kesinleşen kararla anlaşmalı olarak boşandıkları, anlaşmaları doğrultusunda davalı lehine aylık 300 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ancak davalının 2004 yılından beri düzenli bir şekilde sigortalı olarak çalışmaya başladığı ve gelir elde ettiği, halen devam eden çalışması nedeniyle yoksulluğunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TMK.nun 176. maddesi uyarınca; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 tarih ve 1998/2-656 E- 688 K.sayılı ilamında “…yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür(eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşıyalayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında “Asgari ücretle çalışılmakta bulunulması” yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir (HGK.7.10.1998 gün 1998/2-656 E., 1998/688 K., 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 Karar sayılı kararları) .
Hukuk Genel Kurulunun 28.2.2007 tarih ve 2007/3-84 E.- 95 Karar sayılı ilamında da “Asgari Ücretle çalışılmakta bulunulması” yoksulluğu ortadan kaldıracak bir olgu olarak ta kabul edilmemiştir.
Somut olayda davalının çalıştığı, ancak asgari ücret seviyesinde gelir elde ettiği ve kira ödediği anlaşılmaktadır.
O halde; davalının elde ettiği gelire göre yoksulluktan kurtulmadığı, ancak mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak, yoksulluk nafakasının hakkaniyete uygun bir oranda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, nafakanın tümden kaldırılması yönünde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.