YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16251
KARAR NO : 2023/23837
KARAR TARİHİ : 08.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/688 E., 2016/70 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; keşif ve bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, suça konu taşınmazdaki binaya mimari projeye aykırı olarak yapı tatil zaptında belirtilen eklentiler yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, “Davanın konusu sanığın suça konu binada mimari projeye aykırı olarak yapı tatil tutanağı ile belirlenen eklentileri yaptığı iddiasından ibaret olup yapı tatil tutanağı ile zemindeki iki iş yerinin tek iş yerine dönüştürüldüğü ayrıca iş yeri ön cephesine sundurma yapıldığı tespit edilmiştir . Zemin kattaki iş yeri önüne yapılan sundurmanın bina niteliğinde olmadığı, yine zemindeki iş yerlerinin 12.10.2004 tarihinden önce dönüştürüldüğü bilirkişi raporu ile belirlenmişti. Binadaki ruhsatsız katlar İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinde dava konusu edilmiş ve 12.10.2004 tarihinden önce bu katların yapıldığı belirlenmiştir. Ayrıca sanığın suça konu binayı 2006 yılı itibari ile mevcut durumu ile aldığı anlaşılmıştır. Bu itibari ile suça konu edilen sundurmanın bina niteliğinde olmaması, zemindeki iş yerinin de tek iş yerine dönüştürülmesi işleminin sanık tarafından yapıldığına dair delil elde edilememiş olması dikkate alındığında atılı suçun sabit olmadığı tüm dosya içeriği ile anlaşılmış olduğu.” şeklindeki gerekçe ve kabul ile atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması, 10.10.2014 tarihli yapı tatil tutanağı, keşif, bilirkişi raporu, dosya arasında yer alan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/170 Esas, 2013/234 Karar sayılı dosyası ile diğer bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilgili kısmına “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.