YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28836
KARAR NO : 2013/9811
KARAR TARİHİ : 15.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-e, 62, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yaşı küçük mağdurun anne ve babasının davaya katılmasına karar verildiği istemin esas itibariyle mağdurun yaralanması nedeniyle olduğu anlaşıldığından mağdur vekilinin katılmasına karar verilmemiş olması sonucu etkili görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki araçla, akşam vakti, meskun mahalde çift yönlü yolda seyir halinde iken yolun sağından soluna karşıya geçmekte olan yayaya çarpması sonucu yaşı küçük mağdurun yaralandığı, geçici raporunda hayati tehlike geçirecek, kafasında kırık oluşacak, komaya girecek şekilde yaralandığının belirtildiği, katılanın tedavisinin sürmesi nedeniyle raporun kesinleştirilmediği, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde olay sonrası katılanın hastalığa maruz kaldığını belirttiği dikkate alındığında; katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin raporun kesinleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1- Sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmış ise de; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında düzenlenen iddianamedeki sevk maddesinin TCK’nın 89/3-a maddesi olduğu dikkate alındığında sanığa 89/2-b maddesinin uygulanması konusunda ek savunma hakkı verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.