Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2010/1705 E. 2010/5086 K. 25.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/1705
KARAR NO : 2010/5086
KARAR TARİHİ : 25.03.2010

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde …plakalı aracın davalı … Karaben adına tespiti davacının vergi borçlusu olmadığının tespiti masraflarla davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Sulh Hukuk Mahkemesinin bakabileceği dava ve işler kanunla özel olarak belirlenmiş bulunduğundan bunların dışında kalan miktar ve değeri belli olmayan, dava ve işlere Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılır.
Dava Sulh Hukuk Mahkemesinin yasa gereği bakacağı işlerden bulunmadığına göre Sulh Hukuk Mahkemesi davayı İdari Yargı yerinde görülecek dava olarak kabul edip, yargı yolu uyuşmazlığı meydana getirecek biçimde görevsizlik kararı veremez.
Böyle kararları her türlü davayı incelemekle görevli Asliye Hukuk Mahkemesi vereceğinden dava dilekçesinin reddi ile dosyanın görevli Asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Buna rağmen, Sulh Hukuk Mahkemesinde, vergi borcu olmadığının tespitine dair talep yönünden davada idari yargı yerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Ayrıca, görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle davanın reddine ve dava dosyasının görevli mahkemeye tevdiine ilişkin kararlar, bunları veren mahkemeler yönünden nihai kararlar olup, dava böyle bir karara bağlanıncaya değin mahkemece yapılmış olan giderlerin ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesi HUMK.nun 417 ve 426. maddeleri gereğidir. Bu nedenle davada vekil ile temsil edilen … lehine AAÜT’nin 8. maddesi hükmü çerçevesinde vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetsizdir.

Ancak, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1., 2. ve 3. fıkrası çıkartılarak yerine “Davayı incelemekle Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olmakla dava dilekçesinin reddi ile dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, masrafların davacı üzerinde bırakılmasına, kendisini davada vekil ile temsil ettiren davalı … lehine 200,00 YTL vekalet ücreti taktiri ile davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine” cümlesinin ilave edilmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25.03.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.