YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10082
KARAR NO : 2023/4530
KARAR TARİHİ : 18.09.2023
…
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/160 E., 2016/253 K.
SUÇLAR : Cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2016 tarihli ve 2016/35361 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin evden çöp atıp, ikametine gireceği sırada kendisine hitaben “Hanımefendi görüşebilir miyiz?” deyip, şikâyetçinin kendisini tanımadığını söyleyip, apartmana girdiği sırada da kapı camını kırıp, apartmana girdikten sonra “Evde erkek var mı?” deyip, şikâyetçiye sarılması şeklindeki eylemleri nedeniyle cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sırasıyla 102/1.1.fıkra, 116/4, 151/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2.İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/160 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 105/1 ve 58. maddelerinden ek savunma hakkı tanınmak suretiyle cinsel taciz, konut dokunulmazlığınını ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 105/1, 116/4, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince sırasıyla 3 ay, 1 yıl ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … 20.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde, verilen kararı uygun bulmadığını, temyiz etmek istediğini talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 08.03.2016’da gece vakti sayılan saat 23.00 sıralarında çöp atmak için evinden dışarı çıkan şikâyetçinin geri dönüp, ikametinin kapısını açacağı sırada sanığın şikâyetçiye hitaben “Hanımefendi bir dakika bakar mısınız? Görüşebilir miyiz?” dedikten sonra şikâyetçinin “Ben seni tanımıyorum. Ne konuşacağız?” deyip, kapıyı kapatıp, içeri girmesi üzerine sanığın kapı camını kırarak içeri girip, sanığa “Evde erkek var mı?” dediği, şikâyetçinin bağırmasıyla birlikte de kaçtığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda şikâyetçinin kendisine yolda yürürken birkaç kez bakması üzerine kendisini birisine mi benzettiğini sorduğunu savunup, suçlamaları kabul etmemiştir. Tanık S.A. ise olay akşamı ses duyması üzerine kapıyı açıp, binanın girişine baktığında şikâyetçiyi ve yanında sanığı gördüğünü, camın da kırılmış olduğunu beyan etmiştir. Tanık Y.A. ise olay akşamı cam kırılma sesini duyduktan sonra apartman girişinde eşi olan şikâyetçiyi gördüğünü ve eşinin kendisine birisinin saldırdığını söylediğini beyan etmiştir. 09.03.2016 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanık her ne kadar cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının oluşmadığını iddia etmiş ise de, sanıkla aralarında daha önceden bir tanışıklık ve husumet iddiası da bulunmayan şikâyetçinin aşamalardaki beyanları ve yine tanıklar S.A. ve Y.A.’nın tutarlı beyanları nazara alındığında sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/160 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.