Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2010/3794 E. 2010/5173 K. 25.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3794
KARAR NO : 2010/5173
KARAR TARİHİ : 25.03.2010

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 10.11.2007 gününden başlayarak aylık, 3.000 .TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada 01.01.2007 tarihinde başlayan dönem kira parasının tespiti istenilmiştir. Mahkemece, hak ve nesafet uygulamasına göre istem tarihi itibariyle kira parası tespit edilmiştir.
Dosyada, davacı taraf 1999 tarihli kira sözleşmesini ibraz etmiş, davalı ise 01.08.2000 başlangıç tarihli noter onaylı kira sözleşmesini sunmuştur. İlk sözleşmenin tarafı davacı ve davalı olduğu halde sonraki tarihli kira sözleşmesinde davacı ile birlikte taşınmazın diğer malikleri de kiralayan olarak yer almış ve kira başlangıcı değiştirilmiştir. Bu durumda en son gerçekleştirilen kira sözleşmesi geçerli ve taraflarını bağlayıcı olduğu halde, mahkemece ilk kira sözleşmesine göre uygulama yapılması bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca kira bedelinin tespiti davasının tüm kiralayanlar tarafından birlikte açılması gerekir. Maddi hukuk tarafından bir hakkın birden fazla kişi tarafından kullanılması (veya birden fazla kişiye karşı kullanılması) şart kılınmış olan hallerde ve de bu hak dava konusu yapıldığı zaman birden fazla kişi zorunlu dava arkadaşıdır.
O halde mahkemece, (01.08.2000 başlangıç tarihli) kira sözleşmesinde adı geçen kiralayan kişiler davaya dahil edilmek (veya muvafakatları sağlanmak) suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra 01.08.2007 tarihi itibariyle kira parasının tespiti gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.