YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1100
KARAR NO : 2013/10262
KARAR TARİHİ : 17.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53-6. maddelerigereğince mahkumiyet.
Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendi yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde, sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, düz, kuru, asfalt zeminde, gündüz saat 13.00 sularında, bölünmüş tek yönlü yolda, sol şeritte giderken sağ tarafa kontrolsüz manevra yapması üzerine, sağından gelen mağdurlara ait araca çarparak, aracı yol dışına doğru sürüklemesi ve araçtaki dört kişinin basit şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın asli kusurlu oluşu da dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa asgari hadden temel ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.