YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9332
KARAR NO : 2023/22921
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1946 E., 2022/2090 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2022 tarihli, 2020/743 Esas ve 2022/786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 9120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın beyanlarının çelişkili ve gerçek dışı olduğuna, tanıkların olayı doğruladığına, matufiyetin varlığının kabul edilmesi gerektiğine, suçun sabit olduğuna cezalandırılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tüm dosya kapsamı, araştırma raporu, tanık beyanları, internet paylaşımı çıktısı karşısında paylaşımın sanık tarafından yapıldığı sonuç ve kanaatine varılarak sanığın kastının katılana yönelik olduğu ve matufiyet şartının gerçekleştiğinin kabulü ile sanığın hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın kendisine ait … hesabından suç tarihinde yapmış olduğu ”Usul bilmeyen (esasa hiç girmiyorum bile) bazı gerzeklerle aynı mesleği icra ediyor olmak cidden … Duruşma salonlarını mahalle kavgalarına dönüştürmek bir meziyet değil inanın ok anlıyorum ailenizden aldığınız görgü bu, kalite bu ama işte o işler öyle yürümüyor ya. Millet bi tarafıyla gülüyor size vala bak bayağı arkanızdan salağa bak filan diyoruz cnm.” şeklindeki paylaşımın 5237 sayılı Kanun’un 126 ncı maddesinde belirtildiği şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun duraksamaya yer olmayacak şekilde açık olmadığı, bu itibarla somut olayda matufiyet şartının gerçekleşmediği gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararı verilmesi şeklindeki gerekçeyle sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tamamen kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, matufiyet şartı gerçekleşmediği dikkate alındığında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun’un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.10.2023 tarihinde karar verildi.