YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15197
KARAR NO : 2023/22804
KARAR TARİHİ : 18.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/948 E., 2016/191 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında,
Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin, tanık K.K’nin aşamalardaki ifadeleri arasında çelişki bulunmadığına, her iki sanığın da katılana yönelik hakaret eylemi olduğuna, sanıkların cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü katılanın otobüs durağında beklediği sırada, boşanma aşamasındaki eşinin akrabaları olan sanıkların da durağa geldikleri, aralarında çıkan tartışmada sanıkların “Sen o…, kahpesin üç gündür evine neden gelmiyorsun nerelerde geziyorsun.” diyerek katılana hakaret ettikleri iddia edilmiş; ancak Yerel Mahkemece yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
Yerel Mahkemenin tanık K.K’nin aşamalardaki beyanlarını tartıştığı ve bu tanığa itibar etmeme gerekçesinin yerinde olduğu kabul edilerek bu hususta Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.10.2023 tarihinde karar verildi.