YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5900
KARAR NO : 2013/10851
KARAR TARİHİ : 22.04.2013

Mahkemesi :Ağır CezaMahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 733 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken faiz talebininde olmadığı nazara alındığında davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
2- Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda davacı lehine tutuklu kalınan dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden hesaplanacak miktar yerine, brüt asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu tespit edilmiş miktara hükmedilmesi suretiyle, maddi tazminatın fazla tayini,
3- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere; ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.