YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11379
KARAR NO : 2010/12525
KARAR TARİHİ : 12.07.2010

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.12009 gününden başlayarak aylık 3.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira parasının 2500 Tl olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; aylık 2.300 TL olan kira parasının 01.01.2009 tarihinden itibaren 3.000 TL olarak tesbitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; yeni dönemde kira paralarının ekonomik nedenlerle artmadığını, aksine azaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; yargılama ekonomisi gözetilerek, yapılan keşifler sonucu düzenlenen üç ayrı bilirkişi raporunda belirlenen bedellerin ortalaması olan 2.500 TL nin aylık kira parası olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yanlar arasındaki kira sözleşmesi 14.10.2004 başlangıç tarihli olup, yeni dönem kira parasının 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. uyarınca hak ve nesafet ilkesine göre takdiri gerekmektedir. Bunun için öncelikle dava konusu kiralananın yeniden kiralanması halinde getireceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir.
Dava konusu yerin, serbest koşullarda getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra, bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hâkimce bir kira parası takdir edilmelidir.
Davada ise; üç defa bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; mahkemece raporlara itibar edilmemiştir. Böyle bir durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp oluşturulacak 3 kişilik (inşaat – mimar, hukukçu ve mülk) bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hak ve nesafet ilkesine aykırı bir yöntem izlenerek hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.