YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17908
KARAR NO : 2013/8875
KARAR TARİHİ : 05.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b, 52/2. maddeleri gereğincemahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanığın 260 promil alkollü şekilde asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin vücudunda hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ve 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlenmiş olması ve TCK’nın 50/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra paraya çevrilemeyeceğinin düzenlenmesi karşısında mahkemece hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen sonuç cezanın paraya çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz olmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 61/2. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine suçun nitelikli haline göre yapılan artırımdan sonra uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bölümünün 3. fıkrasındaki ”cezası takdiren” ibaresinin başına ”5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.