YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18141
KARAR NO : 2013/10003
KARAR TARİHİ : 16.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın üzerine yüklenen taksirle yaralama suçunun 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-2. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi suçlardan olduğu ve sanık soruşturma aşamasında uzlaşmak istediğini beyan ettiği halde, sanıkla şikayetçi … arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da katılana uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukuki sonuçları anlatılıp, 5560 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254/1. maddesi uyarınca katılanın bu yönde beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de :
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Tali kusurlu eylemi sonucu meydana gelen kazada katılan mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın, aşamalarda uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, mahkemece katılan mağdurun tedavisi nedeniyle uğramış olduğu maddi zararın basit bir araştırma ile hesaplanıp, talebi halinde sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, “Zarar giderilmemiş olduğundan” şeklindeki yetersiz gerekçeyle, eksik incelemeye dayalı olarak, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.