YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18426
KARAR NO : 2023/24073
KARAR TARİHİ : 14.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/224 E., 2016/270 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açılan davada, sanığın atılı suçu katılanın haksız eylemleri sonucu işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin; mesaj tespit tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına ve sanığın ikrarına karşın yazılı şekilde kurulan hükmün, usûl ve yasaya aykırı olduğuna bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın, tanık I. D.’nin eski eşi olduğu evlilik döneminde aldıkları ve tapuda tanık adına kayıtlı olan evde oturmaya devam ettiği, eski eşinin evi sanığa satması üzerine sanığın katılandan evi boşaltmasını istediği ancak katılan tarafından evin kendisine ait olduğu iddiasıyla kabul edilmemesi nedeniyle sanığın katılanın telefonuna “Ulan sen ne kadar basit bir delikanlısın benim tel niye cevap vermiyorsun.” ve “Kavat ne kahpeliğimi gördün.” şeklinde mesajlar göndermesi şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, taraflar arasında haksız işgalden dolayı açılan davanın bulunmasına, sanığın savunmalarına, tanık I.D.’nin aşamalardaki katılanın sanığı tehdit ve hakaret ettiği şeklindeki beyanlarına göre, sanığın atılı suçu katılanın haksız eylemleri nedeniyle işlediği anlaşılmakla hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.
2. Sanık gönderdiği mesajlarda hakaret kastının bulunmadığı yönünde savunmada bulunmuştur.
3. Tanık I.D.’nin beyanları, 02.06.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı ile Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davaya ait karar örneği dosya içinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Katılanın Temyiz Nedenleri Yönünden
Tüm dosya kapsamına, sanığın savunmalarına, tanık I.D.’nin aşamalardaki beyanlarına ve taraflar arasında bulunan el atmanın önlenmesi davasının sanığın lehine sonuçlanması karşısında, hakaret eyleminin haksız eyleme karşı işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 152 nci maddesinin birinci fıkrası olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “hakaretin haksız eyleme karşı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken” 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi dışında usul ve yasaya aykırılık görülmeyerek, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca, hükümden ” 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi çıkarılarak yerine “sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.11.2023 tarihinde karar verildi.