YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/38790
KARAR NO : 2013/14223
KARAR TARİHİ : 09.05.2013

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık … hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Akyazı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.09.2008 gün ve 2008/15 esas, 2008/489 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 01/10/2012 gün ve 2011/2325 esas, 2012/19057 sayılı kararıyla;
“2- Görevi yaptırmamak için direnme suçuyla ilgili yapılan temyiz incelemesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak ;
Sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinde öngörülen diğer yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, “Sanığın suçu işleyiş biçimi, suçtan sonraki hareketleri ve suçun konusu göz önüne alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık açısından caydırıcı ve faydalı olmayacağı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA,” karar verilmiştir.
I-İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2012 gün ve 2009/77323 sayılı yazısı ile;
“CMK’nın 231. maddesinde
“…(6) (Ek fıkra: 06/12/2006 – 5560 S.K.23.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;
a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,
gerekir. (Ek cümle: 22/07/2010-6008 S.K/7.md.) Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklinde düzenleme buunmaktadır. Bu durumda
Mahkemenin gerekçesinin CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması için yeterli olup olmadığı hususunun incelenmesi gerekmektedir. Yerel mahkeme “Sanığın suçu işleyiş biçimi, suçtan sonraki hareketleri ve suçun konusu göz önüne alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık açısından caydırıcı ve faydalı olmayacağı kanaatine varıldığından CMK nun 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, ” şeklinde karar vermiştir. Kaanatimizce kanunun aradığı “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,” şartının mahkemenin CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması için yazdığı yukarıdaki gerekçede bulunduğudur. Kanun’da yazılı olan kelimelerin aynen yazılmasının yasal bir zorunuluk olmadığı gibi, gerçekleştirilmek istenen amaç için şart olmadığıda düşünülmektedir.
1- İtirazımızın KABULÜNE,
2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.10.2012 gün ve 2011/2325 – 2012/19057 Esas- karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA,
3- Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.09.2008 tarih, 2008/15 Esas, 2008/489 Karar sayılı sanık … hakkındaki görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde herhangi bir eksiklik bulunmadığından 18.01.2011 tarihli tebliğnamye uygun olarak onanmasına,
4-Yüksek Daireniz aksi kanatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK’nın 308/3. Maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,
İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:
II- KARAR
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/01/2013 gün ve 2012/13-1308 esas, 2013/8 sayılı kararında da belirtildiği üzere, CMK’nın 231. maddesindeki subjektif koşula ilişkin mahkeme gerekçesinin yeterli olmaması nedeniyle,
Dairemizin 01/10/2012 gün ve 2011/2325 esas, 2012/19057 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308.maddesinin 3.fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.