YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18094
KARAR NO : 2013/10504
KARAR TARİHİ : 18.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’ nın 89/1-2-b-e; 62/1, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanığın meskun mahal dışı, orta refüjle bölünmüş tek yönlü, görüşün açık olduğu yolda, yönetimindeki sondaj kamyonu ile seyir halinde iken 4 yönlü, kontrolsüz kavşağa geldiğinde, arkasından gelen trafiği kontrol etmeksizin refüj boşluğundan sola dönüş yapmak istediği sırada, aynı yönde gelip düz şekilde seyreden katılan-sanık … yönetimindeki motorsikletin önünü kapatarak aracın sol ön tampon kısmı ile motorsikletin sağ yan kısmına çarpması sonucu, motorsikleti 36 mt sürükleyerek, motorsiklet sürücüsü olan katılanın hayati tehlike geçirmeden 5. derece kemik kırığı oluşacak tarzda yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 15/03/2010 tarihli doktor raporunda, katılanın kalçasında oluşan yaralanmanın organ işlev zayıflaması veya kaybı niteliğinde olup olmadığının olay tarihinden 18 ay sonra (18/4/2011 tarihi sonrası) değerlendirileceği belirtilmiş olmasına rağmen, bu süre beklenmeden ve bu konuda kesin doktor raporu alınmadan, yazılı şekilde sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kaza tespit tutanağının hatalı düzenlendiğine ve oluşu doğru yansıtmadığına ve diğer sanığın da kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanın yaralanmasının hayatını tehlikeye sokar nitelikte olmadığı ve temel cezada yalnızca TCK’ nın 89/2. madde ve fıkrasının “b” bendi uyarınca artırım yapılması gerekirken, bu fıkranın olayda uygulama yeri olmayan “e” bendine de uygulama maddesinde yer verilmiş olması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2 no’lu bendinin 2. alt bendindeki “89/2-b-e” ibaresinin “89/2-b” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.