YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7478
KARAR NO : 2023/6295
KARAR TARİHİ : 18.10.2023
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
…
Taraflar arasındaki dava sonucu İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:
Taraflar arasındaki istihkak yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2022/5656 Esas, 2022/11020 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş İlk Derece Mahkemesi bozma kararına karşı direnmiş olup, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtayın ilgili Dairesinin bozma kararına karşı İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmesi halinde izlenecek usul 6100 Sayılı HMK’nın 6763 Sayılı Yasa’nın 43. maddesi ile değişik 373/5. maddesinde;
“(5) İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” şeklinde belirtilmiştir.
Maddenin düzenleniş amacı direnme kararı yerinde ise dosyanın gereksiz yere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gitmesini önlemektir.
Maddedeki düzenlemeye göre direnme kararını inceleyen Özel Daire’nin görevi sınırlı olup, direnme kararını ONAMAK, ya da dosyayı Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERMEKTİR.
Özel Daire bu iki karardan başka bir karar veremez. Bu iki karar dışındaki bir kararı vermek görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na aittir.
02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası’na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası’na, 01.01.2023 tarihinden itibaren de iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364. maddesi gereğince nihai kararlara ilişkin temyiz edilebilirlik sınırı, 2023 yılı için iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası olup, 2004 sayılı Kanunu’n Ek-1 maddesinde parasal sınırların uygulanmasında (temyizen denetlenecek) hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı hüküm altına alınmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, incelenmesi istenilen İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 9.3.2023 gün, 2023/25 E- 2023/161 K. sayılı direnme kararına konu 27.4.2017 tarihli hacze konu mahcuzların değerinin 109.850 TL. olduğu gözetildiğinde direnme kararının verildiği tarihte geçerli olan 238.730 TL. tutarındaki temyiz edilebilirlik sınırının altında olduğu düşünülmüş ise de, Dairemizce ” direnmeyi onama ” ya da ” dosyayı Hukuk Genel Kurulu’ na ” gönderme dışında bir karar verilemeyeceğinden dosyanın (direnme kararının esası incelenmeksizin) temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:
Açıklanan sebeplerle;
Dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine, 18.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
…