Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2010/26714 E. 2013/5750 K. 04.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/26714
KARAR NO : 2013/5750
KARAR TARİHİ : 04.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakkı olmayan yere tecavüz, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar hakkında tehdit ve sanık … hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanıklar …, …, … ve …’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
a)Davaya konu taşınmazın neresi olduğu, niteliği ve sanıkların tecavüzünün olup olmadığının kesin biçimde saptanması bakımından, varsa tapu kayıtları getirtilip, yoksa yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler ve görgü tanıkları ile suça konu yerde keşif yapılması, sanıkların savunmalarında ileri sürdükleri biçimde bu yere ilişkin devam eden hukuk davası bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hükümler kurulması,
b)Katılanın ve tanıkların hazırlık anlatımlarında sanık …’ın tarlaya tecavüz edenler arasında bulunduğuna dair hiçbir ifade yer almamasına, tanıklar … ve …’ün bu konuda duruşmadaki anlatımlarının hem hazırlık anlatımları ile hem de katılan ve diğer tanıkların anlatımlarıyla çelişmesine karşın, bu çelişkiler giderilmeden ve hangi anlatımlara ne sebeple üstünlük tanındığı da kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, sanık … hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
c)Hükümden sonra TCK’nın 154/1. maddesinde, 14/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunla değişiklik yapılarak suçun şikayete bağlı hale gelmesi karşısında, uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Kanuna aykırı, sanıklar …, …, … ve …’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.