YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20009
KARAR NO : 2013/11112
KARAR TARİHİ : 24.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2-4, 63. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanlar vekillerinin 8/3/2011 tarihli dilekçesinin, temyiz değil temyize cevap dilekçesi mahiyetinde olduğu görülmekle, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiş olup;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, 02.11.2009 günü gece saat 19:00 sıralarında, açık ve yağmurlu havada, yerleşim yerinde, aydınlatma bulunan, 20 m. genişliğinde, iki yönlü, eğimsiz, düz, ıslak, aydınlatması olan ve görüşü açık yolda, yönetimindeki minibüs ile seyrederek olay yerine gelen sanık sürücünün, seyir yönüne göre yolun solundan sağına geçmekte olup yolun 12 metresini geçmiş olan katılan yayaya, aracının sağ ön tampon kısmı ile çarpması sonucu, katılanın, hayati tehlike geçirecek ve kafa, omurga ve kaburga kemiklerinde 4.( ağır ) derece kemik kırıkları oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK’nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin,eksik inceleme ile karar verildiğine,olayda sanığın kusursuz olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olayda katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kırık oluşacak şekilde yaralandığı belirtildiği halde, sanık hakkında belirlenen temel cezada bu nedenle yapılan arttırım sırasında TCK’nın 89. maddesinin 2. fıkrasının e bendinin uygulama maddesinde gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendindeki “89/2-b” ibaresine “-e” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.