YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4764
KARAR NO : 2011/7992
KARAR TARİHİ : 09.05.2011

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde; davacı ile davalının 2006 yılında boşandıklarını boşanma sonucunda davacı hakkında 200 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk … için 200 TL iştirak nafakasına hükmolunduğunu aradan geçen zamanda yoksulluk nafakasının yetersiz kaldığını müşterek çocuğun reşit olması nedeniyle iştirak nafakasının sona erdiğini, ancak reşit olan müşterek çocuğun hastalığı (zeka geriliği) nedeniyle davacının vesayeti altına alındığını, müşterek çocuğun çalışma gücünün bulunmadığını davalı babanın yardıma muhtaç olduğu ileri sürülerek yoksulluk nafakasının aylık 200 TL den 400 TL’ye çıkartılmasına, davacı çocuk için ise 400 TL yardım nafakaına hükmolunması talep ve dava edilmitir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı reşit çocuk … için ayık 350 TL yardım nafakasına, yoksulluk nafakasının ise, aylık 200 TL den 340 TL’ye çıkartılmasına hükmolunmuş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacının ev hanımı olup, aylık 187 TL yetim aylığı aldığı davacı çocuk … 12.12.1988 doğumlu olup davacının vesayeti altında olduğu davalı ise, özel bir şirkette satış temsilcisi olarak çalışmakta olup aylık brüt 1450 TL net 1.131 TL gelir bulunmakta ve yeniden evlilik yapmıştır.
Somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumalır nafakaların niteliği, özelliklede davalının belirlenen gelir durum ve aradan geçen zaman içerisindeki ekonomik göstergelerde ki değişim nazara alındığında hükolunan nafaka miktarları çok olup TMK. 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış olup, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.