YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/15481
KARAR NO : 2010/17903
KARAR TARİHİ : 02.11.2010

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.164,94 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dava dilekçesinde, TÜİK’de sözleşmeli uzman yardımcısı olarak çalışan davalıya 15.02.2006-15.12.2008 döneminde sözleşmeli personele ödenmemesi gereken 3.164,94 TL denetim tazminatının hata ile ödendiğini belirterek, bu miktarın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, paranın geri istenmesi için davalının elinde bulunması gerektiğini, oysa davalının bu para ile ihtiyaçlarını karşıladığını beyan etmiştir.
Mahkemece; YİBK.nın 1972/6 E.73/2 K.sayılı ilamı gereğince davalının açık hatası ve … dışı beyanı ile davalıya ödeme yapılmadığından davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosya kapsamına göre, davalıya yapılan fazla ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilemediği, ödemenin hatadan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.
BK.nun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Bu maddede belirtilen yanlışlık, eda ile ilgili olup, eda da bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır. Başka bir deyişle davacı idarenin hataya düşmeseydi, davalıya edada bulunmayacağı anlamına gelmektedir.
Hukuk Genel Kurulunun 5.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.- 1984/997 K. sayılı kararı ile, idarenin herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemelerin BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Bu durumda, hatalı terfi ve intibak nedeniyle fazla yapılan ödemelerin davalının hilesi ve … dışı beyanı ile yokluk ve mutlak butlan ile malül olmadığı için geri istenemeyeceğine yönelik Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 1972/6 E. – 1973/2 K. sayılı kararının davada uygulama yeri bulunmadığından, mahkemece; BK.nun 61-66 maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme koşullarına göre davacı idarenin almaya hak kazandığı alacak miktarının uzman bilirkişi aracılığı ile belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.