YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8519
KARAR NO : 2010/17074
KARAR TARİHİ : 21.10.2010
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde fazla haklar saklı tutularak 5.500 TL ecrimisilin, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı şirket vekili yönünden reddi, diğer davalılar yönünden kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; …-Ayaş yolu üzerindeki muris … …’a ait benzin istasyonunun davacının rızası olmadan, davalı mirasçılar tarafından yine davalı olan … Petrol Ürünleri…Ltd.Şti.ne kiralandığını, 12.9.2002 tarihli ihtarname ile davacının %15 hissesi orarında ödenen miktarın davacıya verilmesinin davalı şirketten istendiğini, ancak hissenin ödenmediğini, aylık kira parasının emsallere göre belirlenerek ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren şimdilik 5.500 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, muris … … ile dava dışı Shell..Ltd.Şti. arasında 1.9.1992 tarihli 20 yıllık kira sözleşmesi yapıldığı ve tapuya şerh edildiğini, murisin bu kira sözleşmesinden sonra Shell..Şti. ile işletme sözleşmesi yaptığını, murisin 28.4.1999 tarihinde ölümü ile işletme sözleşmesi münfesih olduğundan, mirasçı olan davalıların Shell..Şti.’den işletme hakkını alarak bir süre devam ettiklerini, ancak faaliyetlerini sürdüremeyince bu işletme haklarını davalı ……Ltd.Şti.’ne devretmeleri üzerine, adıgeçen şirketin 20.8.2002 tarihinde Shell..Şti. ile işletme sözleşmesi imzaladığını, …..Ltd.Şti. ile davalı mirasçılar arasında kira ilişkisi bulunmadığını, murisin vefatı üzerine ve vefatından sonra … … mirasçıları ile Shell..Şti. arasında kira ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; muris tarafından başlatılan kira ilişkisi nedeniyle diğer istirakçi davalılarca ticari amaçla kiraya verilerek gelir elde edildiği, davacının payına ilişkin ecrimisil bedelinden, davalı şirketin doğrudan sorumluluğu bulunmadığı, davalı mirasçıların sorumlu olduğu gerekçe gösterlerek, davalı …..Ltd.Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulü ile 5.500 TL ecrimisil bedelinin ait olduğu dönemden işleyen yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedir.
Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre; dava konusu 6 parseldeki akaryakıt istasyonu ve eklentilerinin, muris … … tarafından dava dışı Shell..Şti.’ne 20 yıllığına kiralandığı ve kiralamanın tapuya şerh edildiği, murisin 28.4.1999 tarihinde öldüğü, (davalı şirket dışında) davacı ve davalıların mirasçı oldukları anlaşılmaktadır.
Yine dosyada mevcut 12.7.2002 tarihli işletme sözleşmesi ise Shell..Şti. ile davalı …..Ltd.Şti. rasında yapılmıştır.
Mahkemece, davanın, davalı …..Ltd.Şti. yönünden reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davalı mirasçılar ile davalı …Ltd.Şti. arasındaki hukuksal ilişki ve bu yerden davalıların gelir elde ettiği açıkça saptanmadan ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Bundan ayrı olarak, kabule göre; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda emsal değerlendirmesi yapılmadan 1992 tarihinde belirlenen bir aylık kira bedelinin takdiren 3.500 TL olduğu kabul edilmiş ve buna endeks uygulanmıştır.
Bilirkişi, raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HUMK.281.md.göre, bilirkişi raporu Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış bir denetim mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.
Soyut ve hükme esas alınamayacak ya da yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.