YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2993
KARAR NO : 2023/6820
KARAR TARİHİ : 07.11.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/485 E., 2022/514 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı
Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/5127 Esas, 2021/11252 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın usulüne uygun bir şekilde katılana tebliğ edilmemesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Tevdiine karar verilmiştir.
3. Tebligata ilişkin eksikliğin giderilmesi üzerine, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/11732 Esas, 2021/14135 Karar sayılı kararı ile eylemin kasten öldürmeye teşebbüs yerine kasten yaralama olarak nitelendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/485 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in eşi … ile ailevi sorunları olduğu ve eşyalarını toplayarak evi terk ettiği sırada …’in kardeşlerine haber verdiği, bunun üzerine kardeşleri …, … ve katılan …’nin olay yerine geldikleri ve sanığın aracını taşlamaya başladıkları, sanığın ise silahını çıkararak kendi beyanı ile beş altı metre mesafeden 6-7 el ateş ettiği, mermilerden birinin olay yerinden kaçmaya çalışan katılanın sol kalçasından bacak femur boyundan girerek ince bağırsak perforasyonu ve asetabulum kırığı oluşturduğu, katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu ve ağır (4) derece kemik kırığına neden olduğu olayda sanığın katılanı kasten öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.
3. 15.02.2016 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.
4. 26.12.2015 tarihli görgü tespit tutanağı dosyada mevcuttur.
5. 26.12.2015 tarihli polis olayyeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.
6. 26.12.2015 tarihli polis olay yakalama tutanağı dosyada mevcuttur.
7. 08.01.2016 tarihli polis kriminal uzmanlık raporu dosyada mevcuttur.
8. 06.01.2016 tarihli polis kriminal uzmanlık raporu dosyada mevcuttur.
9. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Teşebbüs hükümleri uygulanırken belirlenen ceza yönünden
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın kendi beyanı ile beş altı metre mesafeden tabancayla altı yedi el ateş ederek katılanı sol kalçasından bacak femur boynundan girerek ince bağırsak perforasyonu ve asetabulum kırığı oluşturacak şekilde bir adet ateşli silah mermi çekirdeği ile yaşamını tehlikeye sokan, ağır (4) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; “9 yıldan 15 yıla” kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanunun 35 … maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet almayan hallerde uygulanan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
C. Sanığın kazanılmış hakkına yönelik uygulama yönünden
Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) bendi uyarınca “4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) bendinde kazanılmış hakkına yönelik uygulama yönünden açıklanan nedenle İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/485 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına; sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere, “1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın “4 yıl 8 ay 7 gün” hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.