YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10757
KARAR NO : 2023/4548
KARAR TARİHİ : 18.09.2023

…
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/117 E., 2016/141 K.
…
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
…
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, temyiz isteminin reddi, iade

A. Sanık … Hakkında Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;
Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
B. Sanıklar …, … ve … Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Yönünden;
Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun’un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıkların dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Tebliğname’ye uygun olarak mahalline İADESİNE,
C. Tüm Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçu, Sanık … Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen aynı Kanun’un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve sanık …’e yüklenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma hakkının kısıtlanarak tüm sanıklar bakımından hırsızlık, sanık … bakımından ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanıklar hakkında hükümler kurulması hukuka aykırı bulunduğundan,
Başkaca yönleri incelenmeyen Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri, yukarıda açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

…