YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13270
KARAR NO : 2013/14282
KARAR TARİHİ : 13.05.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, suç delillerini yok etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Geçici köy korucusu olan sanığın, suç işlediği ihbar edilen ve jandarma tarafından takip edilen kişilere ait kalaşnikof marka silahları bu kişilerden alarak taşların arasında sakladığı, bulundukları yerden alıp götürürken kendisine müdahale ederek jandarmaya teslim edilmesi gerektiğini söyleyen mağduru, elinde silahlar bulunduğu halde tehdit ettiği dosyadaki ifadelerden anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, tehdit suçundan bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen tehdit ve suç delillerini yok etme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Tehdit suçundan cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanığın, suç delillerini yok etme eylemini, kamu göreviyle bağlantılı olarak işlemesi karşısında; TCK’nın 281/1. maddesi ile hükmolunan cezanın aynı Kanun’un 281/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık …’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.