YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6431
KARAR NO : 2011/11927
KARAR TARİHİ : 07.07.2011

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili; tarafların boşandığını, müşterek çocuk için ödenen 75,00TL iştirak nafakası ile müvekkili için ödenen 75,00 TL yoksulluk nafakasının günün ekonomik koşullarına uygun olmadığını, küçüğün büyüdüğünü ve ihtiyaçlarının arttığını yetersiz kaldığını belirterek, yoksulluk nafakasının 300,00TL, iştirak nafakasının 350,00TL’ye arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı; hasta annesi ve yetim yeğeni ile birlikte yaşadığını, bu tarihten sonra Hatay Kapalı Cezaevine atandığını, annesine ev kiraladığını ve her türlü maddi ihtiyacını kendisi karşıladığını, oturduğu evin kiralık olduğunu, maaşından icra kesintilerinin yapıldığını, giderlerini karşılamak için inşaatta çalıştığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 75,00’er TL yoksulluk ve iştirak nafakasının 125,00 er TL arttırılarak aylık 200,00’er TL’ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iştirak nafakasına dair sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, davada aradan geçen zaman içinde gelişen ve tarafların ekonomik sosyal durumunu değiştiren özel olaylar, nedenlerle, gelir ve giderlerde olağan dışı artış olduğu iddia ve ispat edilmemiş, paranın değer kaybetmesi, çocuğun büyümesi nedeniyle nafaka artışı istenmiştir.
Somut olayda, davacı ve müşterek çocuk davacının ailesiyle birlikte yaşamaktadır. Davalı ise, dava sırasından vefat etmiş olsa da, dava açıldığı tarihte hasta annesine bakmakla yükümlü olup, ev kirası vermektedir. Maaşından başka geliri tespit edilememiştir. Gerçekleşen bu sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen yoksulluk nafakası çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.