YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15880
KARAR NO : 2023/22764
KARAR TARİHİ : 18.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1025 E., 2016/253 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçsuz olduğuna, mağdur ve şikâyetçilere isteyerek kötü davranmadığına, görevlilere kötü davrandığı ve saygısızlık ettiği için uzun süre bipolar efektif bozukluk hastalığının
tedavisi için hastanede yattığına, beraatini istediğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
… Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan sanığın olay gecesi psikolojik sıkıntıya düşüp üzerini soyduğu, bunu gören infaz koruma memurlarının sanığı uyardıkları ve onu en azından psikolojik yönden rahatlatma gayesiyle hastaneye götürmeyi teklif ettikleri, buna karşın sanığın mağdur ve şikâyetçilere “O…lar, ağzınıza s…, şerefsizler.” şeklinde hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın ikrara yönelik beyanları, olay tutanağı ile mağdur ve şikayetçilerin anlatımları çerçevesinde sanığın atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
Sanığın, 10.03.2016 tarihli duruşmada olay günü psikolojisinin bozulduğunu belirtmesi, mağdur … T.’nin aynı duruşmada sanığın cezaevinde bulunması sebebiyle psikolojik bir rahatsızlık içinde olabileceğine dair beyanı ve sanığın temyiz dilekçesinde bipolar efektif bozukluk tanısıyla hastanede yatarak tedavi aldığını beyan etmesi karşısında; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle, iş bu dosyaya konu işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı.” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Kabule Göre
i. 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,
ii. Sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi ve kabulün de bu yönde olmasına karşın, hükümde 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin gösterilmesiyle yetinilmesi,
iii. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek, 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın yanılgılı uygulama sonucu hükümde gözetilen ilamda belirtilen süreden fazla olamayacağının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.10.2023 tarihinde karar verildi.