YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3451
KARAR NO : 2023/14510
KARAR TARİHİ : 22.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/41 E., 2019/190 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Araban Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/402 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 106/1-1. cümle, 43/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Araban Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1.cümle, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında kattılanlara karşı hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
3. Araban Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/4947 Esas, 2018/958 Karar sayılı kararı ile;
“02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Araban Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/41 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümle, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında katılanlara karşı hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Araban Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/41 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
22.11.2023 tarihinde karar verildi.