YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28557
KARAR NO : 2013/12646
KARAR TARİHİ : 07.05.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesi gereğince bir haftalık süre içinde temyiz kanun yoluna başvurabileceği, 30.04.2010 tarihinde tefhim olunan hükme karşı 04.05.2010 hakim havaleli dilekçeyle yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu; sanık müdafiinin, sanık tarafından verilen süre tutum dilekçesine ve 10.06.2010 tarihli vekaletnameye istinaden 17.06.2010 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu göz önüne alındığında, sanık müdafiinin süresi içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı ve vekaletname ibraz etmemesinden dolayı sıfat yönünden temyiz hakkının olmadığından bahisle verilen 15.07.2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendindeki “kastın yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri sanığın amacı,” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün 6. bendindeki “2 yıllık denetim süresi belirlenmesine,” ibaresinden önce gelmek üzere hükme “5237 Sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.