YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/320
KARAR NO : 2013/6524
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, şantaj
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın mağdur …’ya mesaj atıp “ben … bana olan borcun bir milyar oldu, bugün 6’ya kadar paramı isterim, yoksa 15’te mahkemede her şeyi anlatırım,azmettiricinin cezasını bilmiyorsan bilen birine sor” diyerek şantaj suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmış olması karşısında; eyleminin TCK’nın 148. maddesinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği, tehdit suçu ile birlikte kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
Sanığın, mağdurlar … ve …’nın yokluğunda, ortağı ve amcası olan mağdur … tarafından iletilmek üzere, “söyle o işi hallederlerse halletsinler, yoksa … ile …’ın karısını dağa kaldıracağım” diye tehdit ettiğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında; eyleminin aynı hareketle birden fazla mağdura yönelmesi nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “tehdit sözlerinin mağdurlara farklı tarih ve zamanlarda ulaştığı” biçimindeki gerekçeyle mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.