YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18174
KARAR NO : 2013/12656
KARAR TARİHİ : 07.05.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında: 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık …’ün temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, yokluğunda 21.02.2011 tarihinde verilen ve 07.03.2011 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 22.03.2011 tarihinde temyiz ettiği; gerekçeli kararın 15.03.2011 tarihinde sanığa ikinci kez tebliğ edilmiş olmasının, temyiz süresinin yeniden başlaması sonucunu doğurmayacağının anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Sanık …’in temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Dosya kapsamına göre; 8 yaşlarındaki mağdurun, zemin katta, arkasından gelen anne ve babasını beklemeden, koşarak asansör kabinine girip, babasının seslenmesi üzerine, ayağını uzatarak asansör kapısının kapanmasını engellemeye çalıştığı sırada, kapının kapanarak asansörün hareket etmesiyle, sağ bacağının asansör kabini ile duvar arasındaki boşluğa sıkıştığı; ancak üçüncü katta asansörün durmasıyla kendisine müdahalede bulunulabilen mağdurun, basit tıbbi müdahaleyle giderilemez şekilde yaralandığı olayda; “Asansöre 12 yaşından küçüklerin yalnız binmeleri tehlikeli ve yasaktır… Kapı açıkken durak kapısı ile kabin arsında durmayınız…” uyarılarını içeren kullanma talimatının asılı olduğu asansöre yalnız başına binen mağdurun, harekete geçmek üzere olan asansörün kapanmakta olan kapısına doğru ayağına uzatması halinde, meydana gelebilecek tehlikeleri öngörebilecek
yaşta olduğu ve kendi kişisel güvenliğini korumada gerekli dikkat ve özeni göstermediği dikkate alınmadan, meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu olduğunu belirten 23.12.2009 tarihli bilirkişi heyet raporunun yetersiz olduğu nazara alınarak, olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla, iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı makine mühendisi bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor da alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.