YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20226
KARAR NO : 2013/12872
KARAR TARİHİ : 08.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde, saat 10:30 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamette seyredip, yolun sol tarafında bulunan tali yola dönüş yapmak isteyen ölenin idaresindeki bisiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin 29/03/2011 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de, sanığın yerleşim yeri sınırları dahilinde, kavşağa yaklaşırken aracının hızını azaltıp, dikkatli bir şekilde seyrini sürdürmediğinden, meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olduğunun anlaşılması ve sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi karşısında sonuç değişmeyeceğinden, sanık hakkında, yargılama sürecindeki davranışları ve geçmişteki hali gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulandığı halde, aynı husus bu kez olumsuz değerlendirilip, sanığın geçmişteki hali ve yargılama sırasında izlenen kişilik özellikleri dikkate alınarak, takdiren 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle, çelişkiye neden olunmuş ise de, sanığın dosyada bulunan adli sicil kaydından, kasıtlı suçtan sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ve katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda, TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK’nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.