YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20217
KARAR NO : 2013/12871
KARAR TARİHİ : 08.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinden Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/54 E.- 2006/53 K. sayılı ilamıyla 765 Sayılı TCK’nın 456/4, 51/1. maddeleri uyarınca almış olduğu 366 YTL para cezasının 27/05/2006 yılında infaz edildiği, mülga 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 8/1(c) maddesi uyarınca sanığın ilamına konu adli sicil kaydının silinme koşullarının oluşmadığı ancak belirtilen ilamın adli para cezasından ibaret olması sebebiyle ertelemeye engel teşkil etmediğinden, bu husus sonuca etkili görülmemiş, TCK’nın 63 maddesi gereğince sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler, tayin edilen cezadan mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamış, olay günü saat 17:05 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırında, hafif eğimli tek yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki … ile en sol şeritte seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, istikametine göre sağ tarafta bulunan sokak üzerinden karşıya geçmeye çalışan 2004 doğumlu ölene çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın yerleşim yeri sınırları dahilinde, kavşağa yaklaşırken aracının hızını azaltıp, dikkatli bir şekilde seyrini sürdürmediğinden, meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olduğunun ve mevcut uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede 1 numaralı, bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ve katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda, TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK’nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.