YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13489
KARAR NO : 2023/22436
KARAR TARİHİ : 11.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/128 E., 2015/243 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık olup hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. Yerel Mahkemece sanıklar …, …, …, … ve … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanıklar … ve … müdafiinin temyiz isteği, müvekkili olan katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve müvekkili olan sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararları temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan sanıklar … ve …’un hayvanlarını otlatmak için meraya götürdükleri, bu sırada katılan sanık …’ün de kendi hayvanlarını otlatmak için aynı meraya gittiği, katılan sanıkların hayvanlarının birbirine karışması üzerine tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında olay yerine katılan sanık …’ün anne ve babası olan katılan sanıklar … ve …’ün de geldiği, tartışmanın bir süre devam ettiği ve birbirlerine karşı karşılıklı sinkaflı şekilde hakaret ettikleri, katılan sanık …’ün yerden aldığı bir odun parçası ile katılan sanık …’un sol bacağını yaraladığı, ayrıca tekme ile karnına vurduğu, katılan sanık …’un da elinde bulunan sopa ile katılan sanık …’ün kafasına vurduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Kasten Yaralama Suçuna İlişkin
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, hükümle bağlantılı olan vekalet ücretine yönelik talebin de aynı Yasa yoluna tabi olduğu, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanunun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. Hakaret Suçuna İlişkin
1. Katılan Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
i. Tanıkların kovuşturma aşamasında verdikleri beyanlarında tüm tarafların hakarette bulunduğunu bildirmeleri, tüm katılan sanıkların karşı tarafın hakarette bulunduğunu kendisinin bulunmadığını bildirmesi ve tanık beyanlarının tam bir tutarlılık göstermemesi dikkate alınarak, tarafların hakaret ettikleri sabit olmakla birlikte kimlerin kimlere karşı ve hangi sıra ile hakaret ettikleri net olarak tespit edilemediğinden şüphe tüm katılan sanıklar lehine nazara alınarak hakaretin karşılıklı olduğunun kabulü ile 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesine göre sanıklar … ve … yönünden ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
ii. Sanık … hakkında yargılandığı aynı davada kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, katılan sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, sanıklar …, … ve … hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
i. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
ii. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği ile ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık … müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıklar … ve … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “TCK 129 maddesine göre” ibaresinin çıkarılarak yerine “5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.10.2023 tarihinde karar verildi.