Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2011/10891 E. 2013/6611 K. 11.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10891
KARAR NO : 2013/6611
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın katılan …’e yönelik işlediği hakaret suçu nedeniyle mahkemece beraat kararı verildiği ve bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle temyize konu olmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hakaret suçundan dava açılmadığı halde bu suçtan hüküm kurulması nedeniyle bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık …’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında katılan …’ye karşı tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde bu suçtan hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
Sanığın mesaj yoluyla birden fazla katılana karşı tek bir fiille işlediği tehdit eylemleri nedeniyle, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan, aynı Kanunun 106/1-1. cümle uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.