YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9818
KARAR NO : 2013/13472
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 1.500 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat davasına dayanak teşkil eden Diyarbakır 3. Devlet Güvenlik Mahkemesinin dosyası incelendiğinde; davacı hakkında 02.05.2000 tarih 1998/163 Esas – 2000/63 Karar sayılı karar ile terör örgütünün sair efradı olmak suçu nedeniyle beraat kararı verildiği ancak bu beraat kararının mahalli Cumhuriyet savcısının davacı aleyhine temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18/01/2001 tarih ve 2000/2469 esas, 2001/93 karar sayılı bozma ilamında davacı yönünden de 4616 Sayılı Yasaya göre erteleme kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği, yeniden yapılan yargılama sonunda davacı hakkında Diyarbakır 3. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 13.02.2001 tarih 2001/46 Esas -2001/58 Karar sayılı kararı ile 4616 sayılı Kanun gereğince davacı hakkında davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine kararı verildiği verilen bu kararın beraat kararı niteliğinde değerlendirilemeyeceği, 466 sayılı Kanun’un 1. maddesinde sayılan dava koşullarından olmadığı dolayısıyla davacı hakkında yasal şartların oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmesi, kanuna aykırı
Kabul ve uygulamaya göre de;
1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı,tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, kabul edilen faiz tarihi de gözönüne alınmadan, 91 gün süreyle tutuklu kalan davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp fazla tayini,
2- Davacı tarafından ayrıca maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılmış başka bir tazminat davasının bulunup bulunmadığının maliye hazinesinden sorulmaması,
3- Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre dava tarihindeki asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmesine rağmen tutuklama tarihinden itibaren faize karar verilerek maddi tazminat hesabının karıştırılması,
Bozmayı gerektirmiş olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.