YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/23033
KARAR NO : 2013/12095
KARAR TARİHİ : 02.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde gece saatlerinde idaresindeki kamyon ile seyir halinde olduğu sırada orta refüjle bölünmüş tek yönlü iki şeritli yolda sağ şeritte seyreden kamyonete arkadan çarpması sonucunda, kamyonet sürücüsü … ile aracındaki yolcular … ve …’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve şikayetçi oldukları olayda; tam kusurlu olduğu tespit edilen sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde … kullanırken uyukladığını ve olayın bu nedenle meydana geldiğini beyan etmiş olması nedeni … kullandığı sırada uyuduğu anlaşılan sanık hakkında, bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerektiği ve 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ve eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi ve sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2) 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, infazı kısıtlayacak şekilde aylık taksit miktarlarının belirlenmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “sanığın amacı ve” ve 6. bendin ikinci satırında yer alan “125 TL taksitler halinde tahsiline,” ibarelerinin karardan çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.