YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18260
KARAR NO : 2013/14788
KARAR TARİHİ : 31.05.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri
gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığın 5237 sayılı TCK’nın 89/2. ve 89/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya içeriğine göre; kaza tespit tutanağında hangi aracın kırmızı ışıkta geçtiğinin belirlenemediğinin belirtildiği, mahkemece alınan Adli Tıp kurumu raporunda da tarafların ışık ihlali durumuna göre ihtimalli şekilde kusur belirlemesi yapıldığı, asliye hukuk mahkemesince görülmekte olan tazminat davasında yapılan keşif sırasında tanık Hüsamettin Kül’ün alınan beyanında yeşil ve kırmızı yandığını gördüğünü beyan ettiği ışıkları bilirkişiye gösterdiği hususunun da tutanağına geçirildiği dikkate alındığında, kavşak sinyalizasyon sisteminin çalışma esasının ilgili kurumdan sorulması ve mahkemece mahallinde yapılacak keşif sırasında tanık Hüsamettin Kül dinlenilerek sinyalizasyon çalışma sistemine göre taraflardan hangisine kırmızı, hangisine yeşil ışık yandığının ve tarafların kusur durumunun tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi sonrası sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Mahkemece sanığın kontrollü dönel kavşağa kırmızı ışık ihlali yaparak girmesi sonucu üç kişinin yaralanmasına sebep olduğunun kabul edilmiş olmasına rağmen tayin edilen temel cezada 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.