YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2848
KARAR NO : 2023/14654
KARAR TARİHİ : 27.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/772 E, 2016/486 K
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhkamesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2015 tarih ve 2015/54316 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık … hakkında katılan …’ye yönelik tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, sanık … hakkında katılan …’e yönelik tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/772 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35, 29, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
1. Sanık …’ün eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 125/1, 125/4 üncü maddelerinde tanımlı alenen hakaret suçunun gerektiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usulüne tabi olmadığı, sanığın bu suçla birlikte işlediği tehdit ve kasten yaralama suçlarının ise 5271 sayılı Yasanın 251/8 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, aynı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen, “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü karşısında sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarının, sanık … hakkında hakaret suçunun da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) No.lu paragrafında açıklanan nedenle … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/772 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık … müdafii, sanık … müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname gerekçelerine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
27.11.2023 tarihinde karar verildi.