YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28527
KARAR NO : 2013/13187
KARAR TARİHİ : 10.05.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Mağdur hakkında düzenlenen 12.12.2007 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı raporunda; mağdurun hayat fonksiyonlarına ağır derecede etkili kemik kırığına yol açacak şekilde yaralandığı, sağ alt ekstremite işlevlerinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi yönünden olay tarihinden 12 ay sonra ortopedi ve travmatoloji uzmanı tarafından yapılacak muayene sonrası değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtildiği; akabinde 06.05.2010 tarihli aynı yerden alınan raporda; mağdurda saptanan sağ femur parçalı şaft kırığı, 2 ünite eritrosit süspansiyonu transfüzyonu, yürüyüş bozukluğu değerlendirildiğinde, sağ alt ekstremite işlevlerinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi yönünden olay tarihinden 2 ay sonra yapılacak muayene sonrası değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtildiği; Dokuz eylül üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığının ortopedi ve travmatoloji Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen son raporda sağ femur kırığı sekelinin iyileştiği belirtilmekle; meydana gelen yaralanmanın mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine yol açıp açmadığı hususunda görüş belirtilmediği; tüm bu hususlar göz önüne alınarak mağdurun yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olup olmadığı konusunda kuşkuya düşüldüğü, bu hususun tanzim edilen raporlar ile kesinlik kazanmadığı anlaşılarak, mağdurda meydana gelen yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevini sürekli yitirilmesine neden olup olmadığı hususunun tespiti açısından Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.