Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/20554 E. 2013/13617 K. 15.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20554
KARAR NO : 2013/13617
KARAR TARİHİ : 15.05.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 16:00 sıralarında, Gökçedağ Jandarma Komutanlığında, uzman çavuş olarak görev yapan sanığın, … ilçe merkezinde süratli ve zik zak çizerek … kullandığının İlçe Jandarma Komutanı olarak görev yapan A.Hakan Karaaslan tarafından tespit edilmesi sonrasında, sanığın aracı ile görev yaptığı Gökçedağ köyüne gittiği, burada bulunduğu sırada İlçe Jandarma Komutanı tarafından verilen talimatla sanığın tekrar …’e geldiği ve burada jandarma trafik görevlileri tarafından saat 20:38 te alınan alkolmetre çıktısından sanığın, 128 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, ardından sanığın hastaneye müracaatının sağlandığı ve buradan saat 20:55 alınan raporda ise sanığın 70 promil alkollü olduğunun belirtildiği, her ne kadar Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan alınan 22/02/2010 tarihli raporda, sanık hakkında düzenlenen her iki rapor sonucuna göre, emniyetli bir şekilde … kullanıp kullanamayacağının tespiti hususunda iki farklı durum oluşacağı ve hangi orana itibar edileceğinin mahkemenin takdirine bırakıldığı belirtilmiş ise de, dosyada bulunan ve İlçe Jandarma Komutanı A.Hakan Karaaslan tarafından düzenlenen 21/03/2009 tarihli tutanak ve sanığın lehine olan 70 promil alkollü olduğuna ilişkin rapor esas alındığında dahi, aradan geçen süre dikkate alındığında, sanığın olay günü alkollü ve süratli bir şekilde ilçe merkezinde zik zak çizerek … kullanıp, trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü anlaşıldığından, tebliğnamede eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,
5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, altsoy haricindeki kişiler yönünden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan TCK 53/1. maddesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak “sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.