YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4476
KARAR NO : 2023/14495
KARAR TARİHİ : 09.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/366 E., 2016/236 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/8462 soruşturma numaralı ve 04.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/366 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın Temyiz Sebepleri
1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın karşılaştığı mağdura kendisi hakkında dedikodu yaptığından bahisle saldırarak yumruk attığı ve sinkaflı küfür ettiği, mağdurun olay yerinden kaçması üzerine sanığın evine gidip ele geçirilemeyen tüfeğini aldığı, sanığın olay yerinden uzaklaştığını gören mağdurun çalıştığı kahvehaneye geri geldiği, çay servisi yaparken sanığın elindeki tüfek ile geri geldiğini görmesi üzerine kaçmaya başladığı, sanığın da mağdurun peşinden giderek ”seni vuracağım” diyerek tehdit ettiği, ancak mağdurun olay yerinden kaçmasından sonra kahvehanenin önünden haraket ile camiye doğru gittiği ve burada bir el havaya ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevill yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür.

3. Tanıklar R.B, B.B., M.Ş.Ö. ve N.K.’nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Sanığın diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İddianame anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın av tüfeği ile mağdurun peşinden giderek ”seni vuracağım” diyerek tehdit ettiği, ancak mağdurun olay yerinden kaçmasından sonra geri dönerek kahvehanenin önünden hareket ile camiye doğru gittiği ve av tüfeği ile meskun mahalde havaya 1 el ateş etmesinde sanığın ayrı kast ile hareket ettiğinin kabulü gerektiği, sanığın eylemlerinin nitelikli tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarını oluşturduğu ve sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereğince silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden, … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/366 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.