YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3229
KARAR NO : 2023/14057
KARAR TARİHİ : 06.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/612 E., 2016/463 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red kısmi onama – onama
1.Katılan sanık …’ın yokluğunda verilip 29.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.09.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan sanık … müdafiinin yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
2.Katılan sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile katılan sanık … hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan sanıklar … ve … müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/612 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmedilen hapis cezalarının ertelenmesine; katılan sanık … hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Sanıklar … Ve … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Katılan sanık …’a yüklenen tehdit suçunun sübuta erdiğine,
2.Katılan sanıklar … ve … hakkında mahkûmiyet için yeterli delilin bulunmadığına,
3.Eksik araştırma ile yetinildiğine,
4.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmadığına,
5.Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olayın geçtiği Hukuk bürosunda çalışan katılan sanık … ile evraklarını almaya gelen katılan sanıklar … ve … arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, devamında katılan sanıklar … ve …’ın, katılan sanık …’a “…dışarı çık seni öldüreceğiz…” diyerek tehdit ettikleri katılan sanık …’ın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımı ile bunu doğrulayan tanık T.D ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.
2. Katılan sanık …’ın, katılan sanıklar … ve …’a tehdit içerikli sözler söylediği ileri sürülmüş ise de mahkûmiyete yeterli delili bulunmadığından beraat kararı verildiği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Sanık … Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanıklar … ve … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Katılan Sanıklar Abdulvah … ve … Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun 231 nci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendine göre sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, 23.02.2016 tarihli oturumda katılan sanıklar … ve …’ın haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesinin uygulanmasını kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında, katılan sanıklar … ve … müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde bulunmamıştır.
2. Katılan sanık …’ın anlatımı, tanıklar T.D., M.D beyanları, katılan sanıklar … ve …’ın savunmaları, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamına göre katılan sanıklar … ve …’ın eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden ve araştırılması gereken başkaca bir hususun kalmadığı anlaşıldığından kurulan hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, katılan sanııklar … ve … müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Katılan Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Ön inceleme bölümünde açıklanan katılan sanık … müdafiniin yasal süresinde yapılmayan temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
B. Katılan Sanık … Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat, Katılan Sanıklar … Ve … Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/612 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararında katılan sanıklar … ve … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Oy birliğiyle 06.11.2023 tarihinde karar verildi.