YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7807
KARAR NO : 2023/7420
KARAR TARİHİ : 10.11.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi(İlk Derece)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Uyuşmazlık, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 285. maddesinde düzenlenen bilirkişinin hukuki sorumluluğundan kaynaklanan ve icra hukuk mahkemesinde görülen icranın geri bırakılması, takibin iptaline ilişkin görülen davada alınan bilirkişi raporuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Davacı …, Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi 2015/549 Esas, 2017/624 Karar sayılı dosyasında bilirkişi olarak görev yapan … ve … hakkında, HMK 285 uyarınca, Maliye Hazinesine karşı açtığı tazminat davasında, bilirkişilerin sorumluluğu nedeniyle 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın 15/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte talep etmiştir.
Davaya ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakan … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 18/10/2022 tarihinde davanın esastan reddine kesin olarak karar vermiştir. Davacı bu karara karşı temyiz isteminde bulunması üzerine,
Bölge Adliye Mahkemesince 21/12/2022 tarihinde ek karar ile; Yargıtay 4.HD’nin 2018/4538 E-2019/5756 K. Sayılı 03/12/2019 Tarihli ve HGK’nun 2017/4-2956 E-2018/2011 K. Sayılı 20/12/2018 tarihli kararlarında da kabul edildiği üzere; Bölge Adliye Mahkemelerince ilk derece sıfatıyla verilecek kararlar temyiz kanun yoluna tabi olup, 6100 Sayılı HMK’nun 362/1-a bendinde öngörülen kesinlik sınırının ise, 6763 Sayılı Kanunun 44.maddesi gereğince HMK’na eklenen Ek- 1. maddesin de öngörülen yeniden değerlendirme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL olarak uygulanması gerektiği,
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davada istenilen ve reddedilen dava değeri olan 20.000,00 TL, dairemiz karar tarihi itibarıyla yasal kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL nın altında kaldığından, davacının temyiz inceleme isteğinin 6100 Sayılı HMK 366. maddesi yolu ile 346/1 ve 348/1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak reddine karar verildiği, ek karara karşı bir hafta içinde Yargıtay temyiz yolunun öngörüldüğü görülmektedir.
Ek kararın süresi içinde temyizi üzerine dosya Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderildiği, görevsizlik kararı ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderildiği, bu dairenin de görevsizlik kararı üzerine Yargıtay Hukuk Daireleri İş Bölümü İnceleme Kurulu tarafından dosyanın Dairemize gönderildiği görülmektedir.
2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01/01/2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası’na, 01/01/2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01/01/2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
Somut olayda, … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla) 18/10/2022 tarih ve 2022/1 E ve 2022/2 K. sayılı kararı ile davanın esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık konusu değerin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, İİK’nun 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 10.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
…